WYSIŁKI DZIECKA

W wysiłkach dziecka, by utrzy­mać tę jedność, zabawa staje się alternatywą zmysłowości. Wia­domo, że kiedy niepokój staje się stosunkowo silny, zmysłowość jest wtedy przymusem, a zabawa nie jest możliwa.Podobnie, gdy spotykamy dziecko, u którego rzeczywistość wewnętrzna oddzielona jest od rzeczywistości zewnętrznej, czyli dziecko, które ma w tym względzie podzieloną osobowość, wyraźnie widzimy, w jaki sposób normalna zabawa (jak zapa­miętywanie i opowiadanie potem snów) staje się jednym z czyn­ników integrujących osobowość. Dziecko z tak silnym rozszczepieniem osobowości nie może się bawić albo nie umie się bawić w ogólnie przyjętej formie. W chwili obecnej (1968 rok) dodałbym kilka uwag:Zabawa jest z natury działaniem twórczym. Zabawa jest zawsze podniecająca, bo wiąże się z istnieniem płynnej granicy pomiędzy tym, co subiektywne, a tym, co jest postrzegane obiektywnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*
*
Website